Blogs

Zijn gorilla's vriendelijk voor mensen?

Laatst bijgewerkt: 10 maanden geleden
Door Redactieteam

Zijn gorilla's vriendelijk voor mensen?

Gorilla's zien er misschien intimiderend en onvriendelijk uit, vooral als je naar hun foto's kijkt, vooral van machtige zilverrugmannetjes met hun armen wijd gespreid en opgeblazen borst, wat een zeer felle houding oproept. De enorme omvang en kracht die wordt afgebeeld, kunnen ervoor zorgen dat je een persoonlijke ontmoeting met een zilverrug heroverweegt.

Het is gemakkelijk om te veronderstellen dat ze gevaarlijk en vrijwel onmiddellijk agressief zijn, maar dit is niet altijd het geval.

Je eerste uitstapje naar het leefgebied van een gorilla, of dat nu in het Bwindi Impenetrable Forest in Oeganda is of op de Virunga-hellingen in Rwanda, wordt niet gekenmerkt door angst. Integendeel, een ongewone mix van ontzag en respect trekt je aandacht.

Als je daar bent, word je omringd door wezens die je, als ze dat zouden willen, moeiteloos met een enkele veegbeweging kunnen vernietigen, maar ze kiezen ervoor om dat niet te doen. Normaal gesproken beschouwen ze je met stille stilte. Als er enige bezorgdheid bestaat over uw aanwezigheid, is dat veel meer merkwaardig dan bedreigend.

Hoe het ook zij, het is altijd handig om zoveel te weten over de gorilla-etiquette. Hoewel het waar is dat ze zich niet haasten om aan te vallen, kun je er zeker van zijn dat het ook geen harige mascottes zijn die wachten op een vriendelijke omhelzing in het bos. Zoals alle dieren opereren ze volgens hun eigen systeem dat zorgvuldig moet worden gerespecteerd.

Gorilla's zijn zachtaardig en vriendelijk van aard

Gorilla's zijn zachtaardige wezens. Hun dagelijkse activiteiten omvatten het zoeken naar vegetatie, ontspannen, verzorgen en af en toe spelen met hun nakomelingen. Zoals opgemerkt door Friendly Gorillas Safaris, een bedrijf dat al jaren toeristen naar de regio brengt, lijken gorilla's meestal het hele deel van de dag bezig te zijn met foerageren of zitten.

Het zoeken naar voedsel, het opvoeden van hun kinderen en het zorgen voor gezinnen zijn het enige wat op hun agenda staat. Er wordt weinig tot geen ruzie gezocht, mensen worden niet als jagers gezien, noch andere aaseters.

Agressie komt bij gorilla's altijd als laatste redmiddel. Het gebeurt alleen als elke andere vorm van communicatie heeft gefaald.

In de praktijk ziet het er zo uit: Wanneer gorilla's angstig zijn, veroorzaken ze een reactieteken. Een zilverrug kan opstaan, diep inademen, gevolgd door ritmisch op zijn borst te slaan op een manier dat zijn percussie door het gebladerte weerklinkt. Het is geen sissende pasvorm. Het is eerder een waarschuwing. Je bent te dichtbij. Ik vertrouw je daden niet. Ga achteruit.

Als dat niet werkt, kan de Zilverrug enkele takken aanvallen en vernietigen als hij dichterbij komt.

Stel je een enorm dier voor dat naar je toe rent; het lijkt huiveringwekkend, maar in de meeste gevallen is het slechts een blufaanval. De gorilla pauzeert even om er zeker van te zijn dat hij voldoende heeft gecommuniceerd. Het is alsof je voelt dat hij je analyseert en je reactie peilt.

‘Ze doen het niet

Zijn gorilla's vriendelijk voor mensen? Beeldend

Hoe veilig te zijn in de aanwezigheid van gorilla's

Onder groepen die gewend zijn aan menselijke aanwezigheid zijn deze vertoningen eerder zeldzaam. Gorilla's leren hun tolerantie voor menselijke aanwezigheid te beheersen, zolang bezoekers zich aan de volgende concrete regels houden:

Er is een minimale afstand van zeven meter vereist, soms meer.
Vermijd ze onder ogen te zien, want dat kan als een uitdaging worden opgevat.
Bewegingen moeten opzettelijk en zachtaardig zijn.
Het spreekvolume moet laag zijn.
Probeer ze op geen enkel moment aan te raken en te voeren.

De richtlijnen lijken misschien hard, maar ze zijn vrij eenvoudig. Uit mijn observaties blijkt dat de gorilla's behoorlijk tolerant zijn geweest, zelfs als bezoekers proberen foto's te maken terwijl ze op gedempte toon praten. In plaats van opgewonden te kijken, lijken gorilla's lange tijd onverschillig, terwijl ze op de kleintjes letten of wijnstokken trekken.

Het wordt pas spannend als de regels worden genegeerd, bijvoorbeeld als je te dichtbij komt of schokkerig beweegt. Dat is het moment waarop de zilverrug naar voren kan schuiven, zijn schouders kan opblazen en duidelijk kan maken dat je te ver bent gegaan.

Suggereert dit dat gorilla's geen stabiliteit in hun gedrag hebben? Niet precies. Ze bieden duidelijke reeksen bewegingen en waarschuwingssignalen die voorspelbaar zijn. Op voorwaarde dat de gids goed is, wat hij of zij ook zou moeten zijn, is de kans op misverstanden klein.

Iets verbazingwekkender is de algemene minachting die we in hen lijken op te roepen. Je zou ervan uitgaan dat een wezen dat zo machtig is een vorm van arrogantie of achterdocht zou vertonen. De zilverruggen die ik heb mogen observeren hebben de neiging een aura uit te stralen dat veel dichter bij vermoeide tolerantie ligt. Hun prioriteiten liggen elders: het beschermen van de troepen, het foerageren en het vermijden van rivaliserende mannetjes. Ze beschouwen toeristen als een zeldzame overlast, nauwelijks als een gevaar.

Dit alles laat zien waarom het enigszins geruststellend is om te begrijpen dat gorilla's geen bijzondere fascinatie voor ons hebben.

Alle inspanningen die gericht zijn op het bestuderen ervan, zoals het maken van foto's, het schrijven van artikelen en het vertellen van verhalen, schieten volkomen tekort omdat hun overweldigende voorkeur blijft uithakken in bamboescheuten en vijgenbomen. Voor hen ben je onbelangrijk.

Er zijn mensen die de vraag stellen of gorilla's agressief zouden zijn tegenover mensen, wat voortkomt uit de overtuiging dat alle wilde dieren de neiging hebben agressief te zijn. Als je nog nooit in de buurt van een gorilla bent geweest, kunnen we het gevoel van angst begrijpen.

Hoe moeilijk het ook is om te geloven, agressie is niet de norm voor gorilla's.

Een andere manier om over gorilla's na te denken is dat ze optreden als bewakers. Het zou volkomen misleidend zijn om ze warmbloedig te noemen bij gebrek aan een beter woord.

Voorgestelde pakketten

13-daagse Oeganda Rwanda Safari-avontuur

10 dagen het beste van Rwanda

8 Dagen Rwanda Primaat

7 Dagen Rwanda Primaat, Dieren in het wild

Veilige tips voor gorillatrekking in Oeganda/Rwanda

Hoewel ze niet zonder reden aanvallen, zullen ze hun ruimte fel verdedigen als ze na een beleefde waarschuwing worden genegeerd. Dat is alles.

Deze tips kunnen niet alleen een grote bijdrage leveren aan het verlichten van angsten, maar ook aan het gevoel beter voorbereid te zijn voordat u eropuit trekt. Als je van plan bent de tocht te maken om ze te zien, kunnen deze tips een groot verschil maken. Ten eerste: eenvoudige, concrete maatregelen waardoor u zich veiliger voelt:

Luister aandachtig naar de briefing van uw gids. Richtlijnen kunnen per gorillatrekkingregio verschillen. In Oeganda bijvoorbeeld wordt in instructies expliciet gevraagd om niet naar gorilla's te wijzen. Dat is een gebruikelijke praktijk, maar kan vaak ten onrechte als bedreigend worden geïnterpreteerd.
Zorg voor een ontspannen houding. Lichaamsspanning wordt geïnterpreteerd als vijandigheid.
Controle, vermijd het maken van schokkerige bewegingen. Zelfs het mechanisme om de rugzak aan te passen moet langzaam, nauwgezet en berekend zijn.
Houd een afstand van minimaal 12 tot 15 voet van elke gorilla aan. Mocht een gorilla proberen dichtbij je te lopen, wat af en toe kan gebeuren, blijf dan roerloos.
Vergeet niet uit te ademen. Dit is belangrijk omdat veel mensen de neiging hebben om te ademen en hun adem inhouden.

Het ervaren van het vertonen van gedrag is onvermijdelijk en is in feite het hoogtepunt van de ervaring. De eerste keer dat je getuige bent van het uitademen van een zilverrug en het slaan op zijn borst, voelt het alsof de lucht eromheen dikker wordt. Even worden alle bezoekers eraan herinnerd dat ze gewoon bezoekers zijn en dat zijn kracht de onze in de schaduw stelt. Vanuit het niets voel je je overschaduwd door een enorme onzichtbare kracht.

Op het moment dat de zilverrug tot rust komt, komt dankbaarheid naar voren omdat dit dier herhaaldelijk het pad van niet-escalatie kiest, ondanks dat hij daartoe het vermogen bezit.

Als we gorilla’s vanuit een andere hoek bekijken, zou hun houding ten opzichte van mensen misschien als beschermend kunnen worden omschreven. Daar

Het is een dynamiek die gebaseerd is op gemeenschappelijke overwegingen. Je begint hun signalen te interpreteren en ze beginnen je gezelschap te accepteren. Er is een stil en bijna formeel respect voor. Je bent daar gewoon als waarnemer, niet om je ermee te bemoeien.

Conclusie

Dus als je je afvraagt of je een reis moet boeken, of je op een open plek in het regenwoud wilt gaan staan en in de ogen van een zilverrug wilt staren, houd dan dit in gedachten: gorilla's wachten niet om je aan te vallen. Ze wachten om te beslissen of u hun rustige aanvaarding verdient, en als u zich meestal hieraan houdt, zult u dat ook doen.

Dit is de echte factor als het gaat om de agressie van gorilla's. Het is veel ongebruikelijker en gemeten dan we aannemen. Op voorwaarde dat de meeste mensen goed voorbereid en nederig binnenkomen, zal de ontmoeting eerder wonderbaarlijk dan beangstigend zijn.

Voor degenen die niet naar Afrika zijn gereisd, dient het als een herinnering dat zowel macht als tederheid naast elkaar kunnen bestaan. Misschien zul je dankbaarheid voelen tegenover deze grote wezens. Misschien zult u stilletjes erkennen dat kracht niet altijd gelijk staat aan vijandigheid.

Omdat er vaker wel dan niet sprake is van vijandigheid.